ΔΕΚΑ ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

Η οσφυαλγία είναι ένα συχνό σύμπτωμα όσο συχνή είναι και η μυθοπλασία που την ακολουθεί.

Αν έχεις λοιπόν οσφυαλγία είναι λοιπόν σημαντικό να γνωρίζεις την πραγματικότητα.

 

Μύθος 1ος:  Εαν επισκεφθείς  έναν χειρουργό Σπονδυλικής στήλης, θα σου συστήσει αμέσως χειρουργείο.

 

Οχι απαραίτητα.Πολλοί χειρουργοί σπονδυλικής στήλης συζητούν εναλλακτικές μεθόδους αντιμετώπισης της οσφυαλγίας, πέραν της χειρουργικής αποκατάστασης, καθόσον η πλειονότητα των παθήσεων της μέσης αντιμετωπίζονται συντηρητικά.

Όλα εξαρτώνται από την μοναδικότητα της κάθε περίπτωσης.

 

Μύθος 2ος: Ο χειρουργός της σπονδυλικής στήλης είναι νευροχειρουργός.

 

Στην χώρα μας δεν υπάρχει ξεχωριστή ειδικότητα χειρουργικής σπονδυλικής στήλης, έτσι στις παθήσεις της σπονδυλικής στήλης επεμβαίνουν χειρουργικά ορθοπαιδικοί και νευροχειρουργοί με εξειδίκευση στην σπονδυλική στήλη.(αναγνωρισμένα fellowship  σε κέντρα σπονδυλικής στήλης του εξωτερικού)

Υπάρχουν παθήσεις της Σ.Σ. όπου κυρίαρχο ρόλο έχουν  οι νευροχειρουργοί ( π.χ.ενδομυελικοί όγκοι ) ενώ σε άλλες περιπτώσεις  οι ορθοπαιδικοί (π.χ. παραμορφώσεις σπονδυλικής στήλης , όπως κύφωση, σκολίωση κλπ.)

 

Μύθος 3ος: Οι ασκήσεις μπορούν να βλάψουν την μέση σας.

 

Με σαφείς οδηγίες  από τον θεράποντα ιατρό και κάτω από την επίβλεψη ενός πτυχιούχου φυσικοθεραπευτή, οι ασκήσεις θα βοηθήσουν στο πρόβλημα της μέσης σας, διατείνοντας και  ενισχύοντας τους παρασπονδύλιους μύες σας.

 

Μύθος 4ος: Η πρόπτωση του δίσκου χρειάζεται χειρουργείο.

 

Οι δίσκοι βρίσκονται μεταξύ των σπονδύλων με σκοπό την απόσβεση των κραδασμών, δρούν δηλαδή σαν αμορτισέρ.Μπορούν να υποστούν ρήξη στον περιφερικό ινώδη δακτύλιο με αποτέλεσμα υλικό , σαν gel, από τον πηκτοειδή πυρήνα να εξέλθει του δίσκου και να πιέσει τα εξερχόμενα νεύρα.Το 90% των περιπτώσεων βελτιώνονται με ξεκούραση , ήπια φυσικοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγή, άρα μόνο ένας στους δέκα ασθενείς με πρόπτωση πιθανόν να χρειαστεί χειρουργείο.

 

Μύθος 5ος: Η μαγνητική τομογραφία (MRI) δείχνει πάντα το αίτιο της οσφυαλγίας.

 

H MRI χρησιμοποιεί ένα μαγνητικό πεδίο και ραδιοκύματα για να απεικονίσει λεπτομερείς εικόνες των διαφόρων ιστών της σπονδυλικής στήλης. Μπορεί να ξεκαθαρίσει αν υπάρχει δισκοκήλη ή άλλο αίτιο πίεσης των νεύρων και του μυελού, δεν μπορεί όμως να μας δείξει την αδυναμία των παρασπονδυλικών μυών που είναι συχνό αίτιο της οσφυαλγίας.

 

Μύθος 6ος: Το κολύμπι κάνει καλό στην οσφυαλγία.

 

Το κολύμπι στην οξεία φάση αντενδείκνυται.Μπορεί να αποτελέσει θεραπευτικό μέσο αποκατάστασης μόνο η ύπτια κολύμβηση με ταυτόχρονη κίνηση και των δύο χεριών. Ο μόνος λόγος είναι να χαλαρώσει η σπονδυλική στήλη και όχι να γυμναστεί.

 

Μύθος 7ος: Η καλύτερη θεραπεία για την οσφυαλγία είναι η κατάκλιση.

 

Μπορεί να μην ακούγεται λογικό , αλλά μία ήπια άσκηση είναι η καλύτερη θεραπεία για την οσφυαλγία . Ετσι για παράδειγμα το περπάτημα είναι πολύ καλύτερο από την καθιστική θέση γιατί φέρνει την ΣΣ σε καλύτερη ευθυγράμμιση. Ετσι λοιπόν μία ήπια διάταση –ενδυνάμωση των παρασπονδυλικών μυών μπορεί να βοηθήσει πολύ περισσσότερο από την καταλιση γιατί δεν αφήνει να ατροφήσουν οι παρασπονδυλικοί μύες .

 

Μύθος 8ος: Η σπονδυλοδεσία ενός επιπέδου συχνά απαιτεί επανεπέμβαση.

 

Ολοι έχουμε ακούσει κάποιον που είχε ένα αποτυχημένο χειρουργείο. Η πραγματικότητα είναι ότι εάν το χειρουργείο εκτελεστεί από ένα εξειδικευμένο και έμπειρο χειρουργό ΣΣ και με την σωστή ένδειξη δεν χρειάζεται επανεπέμβαση.

 

Μύθος 9ος: Η πίεση του νεύρου είναι αίτιο οσφυαλγίας.

 

Αυτό μπορεί να έιναι αληθές, αλλά σπάνιο. Η πραγματικότητα είναι ότι ένα πιεσμένο νεύρο ατην ΣΣ προκαλεί κυρίως ισχιαλγία (πόνος κατά μήκος του ισχιακού νεύρου δηλαδή στο πόδι).

 

Μύθος 10ος: Η ρομποτική χειρουργική της ΣΣ είναι η καλύτερη μέθοδος.

 

Στην χειρουργική της ΣΣ χρησιμοποιούνται τεχνικές πλοήγησης με σκοπό την σωστή και ασφαλή τοποθέτηση των διαυχενικών βιδών. Η χρησιμότηττα των τεχνικών αυτών είναι κυρίως για την εκπάιδευση των νέων χειρουργών της ΣΣ, ενώ σε έμπειρους χειρουργούς ΣΣ δεν κρίνονται απαραίτητες ενώ επιμηκύνουν κατά πολύ τον χειρουργικό χρόνο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται

( απώλεια αίματος, φλεγμονή κλπ).